Home / Dieren in de reclame / Verlies van open ruimte  Inhoud
Illustratie 1: Verlies van open ruimte
We moeten niet dromen dat er in Europa nog plekjes niet door de mens veranderd zijn. Het aantal soorten is ingestort.
We kunnen wel trachten om onze landschappen nog wat aantrekkelijk te houden met hier en daar een likje groen. Maar zelfs dat is gedoemd te mislukken.
Uiteindelijk zullen we alleen nog via tv en reclame (een pleonasme?) weten wat de levende natuur was. Dit kort, en triest, beeldverhaal bewijst dat het bijna zover is.
©  publicatie: II.2001  English

oktober 1971 december 1976 april 1977
 
  De foto's vertellen  ons het verhaal van een plekje in de Belgische Polders. De reeks is typerend voor de Belgische aanpak van ruimtelijke ordening. We beginnen met het oorspronkelijke landschap: weiden, open, wijde horizon, geknotte wilgen. Niet echt ongerept, gemaakt door de mens, maar nog uiterst waardevol voor vele mensen die er komen ontsnappen aan de spanning van werk en stad.
 
juli 1977 maart 1978 november 1979
 
  De wilg, topzwaar  door gebrek aan onderhoud is omgevallen. Een voorteken?
In maart 1978 zwermen bouwvakkers over de weiden uit en van dan af groeien er huizen in verschillende golven tot het zinloos wordt om de serie verder te zetten. De laatste foto is echt vanaf dezelfde plaats; erewoord.
 
december 1981 october 1985 september 1991
 
Home / Dieren in de reclame / Verlies van open ruimte