1993
Borden met Vallende Stenen in Centraal en Zuid Amerika onderscheiden zich doordat ze in de meeste landen ook een auto tonen. Er is een breed spectrum van verschillende modellen en een wijde spreiding in het aantal rotsen (bv. Argentinië, Ecuador). Maar helaas, al deze verscheidenheid verdwijnt langzaam en zeker.
v.2011; foto H. De Meyer
In 1993 vonden we nog een inlandse versie, maar in 2011 zien we dat het ontwerp met de moderne auto door Mexico en Guatemala gedeeld wordt. Alle andere borden zijn in hetzelfde bedje ziek. Waarom worden verkeerstekens niet beschouwd als cultureel erfgoed? En derhalve door UNESCO beschermd?